شعر واقعي
 هر شعري كه شما را تكان ندهد، به آن گوش ندهيد . هر شعري كه شما را نخنداند و يا به گريه نيندازد ، آنرا دور بيندازيد. هر نظمي كه به شما يك يا چند چيز خوب تقديم ننمايد ، بدان اعتماد ننماييد. تا شما را يك هيجان وحشي حركت ندهد ، بيهوده شعر نگوييد. اول فكر كنيد كه چه چيز سابق شعر گفتن شماست ؟ آيا كسي را دوست داردي ، كسي را دشمن داريد ؛ مظلوميد ، فقيريد ، شجاعيد و ميخواهيد تشجيع كنيد ؛ گله كنيد ، امتنان داريد ، خبر تازه يا سرگذشت قشنگي به خاطر داريد ، نكته ي حكيمانه و فلسفه ي خوش و دقيقي در نظر گرفته ايد، چه چيزي است كه شما را و طبع شما را ميخواهد به خود مشغول كرده و به لباس يك يا چند شعر خودش را به مردم نشان دهد؟ هر چيزي كه هست ، همان را با هر قدر فكر و عقل و ذوقي كه داريد همان طور كه هست بدون گزافه و با حقيقت وصدق به نظم در آوريد، يا به نثر بنويسيد. شاعر آن است كه در وقت تولد شاعر باشد. به علم و تتبع نميتوان شعر گفت . تقليد الفاظ و اصطلاحات بزرگان و دزديدن مفردات و مضامين مختلفه ي مردم و با هم تركيب كردن ، كار زشت و نالايقي است و نمي شود نام آن را شعر گذاشت .
 (ملك الشعرا بهار)

نسيم صبح سعادت بدان نشان كه تو داني    گذر بكوي فلان كن در آن زمان كه تو داني
تو پيك خلوت رازي و ديده بر سر راهت         به مردمي نه بفرمان چنان بران كه تو داني

بي مهر رخت روز مرا نور نمانده است        وز عمر مرا جز شب ديجور نمانده است
هنگام وداع تو ز بس گريه كه كردم            دور از رخ تو چشم مرا نور نمانده است

آشنايي با سوره هاي قرآن كريم :
 نام سوره : احزاب *** شماره سوره : 33 *** محل نزول : مدينه *** تعداد آيه : 73 *** تعداد كلمه :1280 *** تعداد حروف : 5796
 معني : حزب ها و گروهها
 علت نامگذاري : بر اساس آيه 20 لشكريان كفار مكّه وديگر قبايل عرب كه براي جنگ با مسلمين به مدينه آمدند علّت نامگذاري اين سوره احزاب مي باشد(ماجراي جنگ احزاب يا خندق).
 نامهاي ديگر : ندارد
 محتوي سوره :
 •دعوت پيامبر به اطاعت خدا و ترك پيروي از كافران و پيشنهادهاي منافقان.
 • قول حمايت خدا از پيامبر در برابر كارشكني هاي مخالفان.
 • خرافات زمان جاهليت مانند «ظهار» كه آنرا وسيله طلاق و جدايي زن و مرد از هم مي دانستند. و مسأله پسر خواندگي و خط بطلان بر همه خرافات.
 • جنگ احزاب( خندق) و حوادث تكان دهنده و نقش تخريبي ستون پنجم(يهود داخل مدينه) و پيروزي اعجاز آميز مسلمانان بر كفار.
 • نكات اخلاقي و تربيتي.
 • درباره همسران پيامبر كه بايد در همه چيز الگو براي زنان مسلمان باشند.
 • داستان «زينب» دختر «جحش» و پاسخ قرآن به بهانه جويان.
 • مسأله حجاب و دستور رعايت حجاب به زنان با ايمان.
 • معاد و راه نجات در آن عرصه عظيم.
 • امانت داري بزرگ انسان يعني مسأله تعهد و تكليف و مسئووليت.
 • افشاگري منافقين و رسواييهاي مردان وزنان قريش.
 • خاتم النبياء بودن حضرت محمد(ص).
 ترتيب سوره : به ترتيب جمع آوري، سي و سومين سوره است و به ترتيب نزول، هشتاد و نهمين سوره است كه بعد سوره «آل عمران» و قبل از سوره «ممتحنه» نازل شده است.
 داستانهاي سوره : داوود: 10 تا 11، سليمان:12 تا 14، نبرد احزاب:10.
 فضيلت سوره :پيامبر اسلام(ص) فرمود: « كسي كه سوره احزاب را تلاوت كند و به خانواده خود تعليم دهد از عذاب قبر در امان خواهد بود.»
 (منبع : سايت راديو قرآن )

آتش عشق تو در جان خوشترست
دل ز عشقت آتش افشان خوشترست
هر كه خورد از جام عشقت قطره‌اي
تا قيامت مست و حيران خوشترست
تا تو پيدا آمدي پنهان شدم
زان كه با معشوق پنهان خوشترست
درد عشق تو كه جان مي‌سوزدم
گر همه زهرست از جان خوشترست
درد بر من ريز و درمانم مكن
زان كه درد تو ز درمان خوشترست
مي نسازي تا نمي‌سوزي مرا
سوختن در عشق تو زان خوشترست
چون وصالت هيچ كس را روي نيست
روي در ديوار هجران خوشترست
خشك سال وصل تو بينم مدام
لاجرم در ديده توفان خوشترست
همچو شمعي در فراقت هر شبي
تا سحر عطار گريان خوشترست
"شيخ عطار"

نمازگزار و سگ
 مردي براي عبادت به مسجدي رفت.نيّتش آن بود كه شب را به راز و نياز با پروردگار بگذراند. شب هنگام كه آن عابد به نماز مشغول بود. بانگي به گوشش رسيد. عابد تصور كرد كسي به مسجد وارد شده است. وسوسه هايي آن مرد را به خود سرگم نمود. با خود گفت: لابد شخصي كه در اين موقع شب به مسجد آمده است مرد كاملي است كه به اهميت كار من واقف خواهد بود و مرا همچون خود زاهد تمام عياري بشمار خواهد آورد. بايد احتياط كنم و شرط عبادت و خضوع را به جا آورم به همين جهت :
 همه شب تا به روزش بود طاعت      نياسود از عبادت هيچ ساعت
 دعا و زاري بسيار كرد او                 گهي توبه گه استغفار كرد او
 به جاي آورد آداب و سنن را             نكو بنمود الحق خويشتن را
 وقتي صبح شد و هوا روشن گرديد آن مرد همه جا را نگاه كرد. چشمش به سگي افتاد كه درگوشه مسجد خوابيده بود!
 از حسرت و ندامت گريه كرد و از خجالت سر به زير انداخت و با خود گفت:
 همه شب بهر سگ در كار بودي           شبي حق را به چنين بيداري بودي
 ز بي شرمي شدي غرق ريا تو            نداري شرم آخر از خدا تو
 بسي سگ از تو بهتر اي مُرائي*         ببين تا سگ كجا و تو كجايي؟
 چو پرده برفتد از پيش آخر                   چه گويي با خداي خويش آخر؟
 *مُرائي : رياكار
(الهي نامه – عطار نيشابوري)

كرشمه كن و بازار ساحري بشكن             بغمزه رونق و ناموس سامري بشكن
 به باد ده سرو دستار عالمي يعني           كلاه گوشه به آيين سروري بشكن

تاریخچه آرامگاه حافظ شيرازي:
 پس از درگذشت شمس الدین محمد، خواجه حافظ شیرازی (در سال 792 یا 791 ه.ق)، پیکر وی در خاک باغ مصلی، که ماوا و محل گشت و تفرج او بود، در زیر سایه سرو روانی به خاک سپرده شد.65سال پس از وفات او یعنی در سال 856 هجری در زمان حکمرانی میرزا ابوالقاسم گورکانی، شمس الدین محمد یغمایی که استاد و وزیر حکمران نام برده بود، بر فراز گور حافظ عمارتی گنبدی شکل بنا کرد و جلوی آن حوض بزرگی ساخت که از آب رکن آباد پر میشد.این بنا ر زمان سلطنت شاه عباس تعمیر شد و در زمان نادر شاه افشار نیز تعمیراتی بر آرامگاه انجام گرفت.
 بنیادیترین کار در زمان کریمخان زند بر روی آرامگاه انجام گرفت. ساختمان او به شیوه بناهای زمان زندیه، دارای تالاری با چهار ستون سنگی یک پارچه بود که از طرف شمال و جنوب گشاده و در دو طرف چپ و راست آن دو اتاق ساخته شده بود، به گونه ای که مقبره حافظ در شمال تالار قرار می گرفت و در جنوب آن باغی بزرگ نمایان بود. این چهارستون با ارتفاع 5 متر هنوز هم در وسط تالار مقابل پله ها با نقوش رنگ باخته اما زیبا خودنمایی میکنند.همچنین کریمخان دستور داد تا سنگی از جنس مرمر برای گور خواجه بتراشند و پس از آماده شدن سنگ دو غزل از غزلهای حافظ را که به خط زیبای نستعلیق بدست حاج آقاسی بیگ افشار آذربایجانی نوشته شده بود، بر روی آن کنده کاری کردند. این سنگ گور هنوز هم بر روی آرامگاه حافظ قرار دارد. ابعاد این سنگ 40 در 80 در 266 سانتی متر است.
 در بالای این سنگ در میان ترنجی این جمله نوشته شده است : «انت الباقی و کل شی هالک»
 در زیر آن غزلی زیبا از حافظ در 12 سطر با مطلع:
 مژدهی وصل تو کو کز سر جان بر خیزم           طایر قدسم و از دام جهان برخیزم
 و دور آن نیز غزلی دیگر با مطلع نوشته شده است:
 ای دل غلام شاه جهان باش و شاه باش         پیوسته در حمایت لطف اله باش
 همچنین در دو گوشه بالای سنگ، این دو مصرع نوشته شده است:
 بر سر تربت ما چون گذری، همت خواه             که زیارتگه رندان جهان خواهد بود
 و در گوشهی پایینی سنگ دو مصرع زیر نوشته شده است:
 چراغ اهل معنی خواجه حافظ                    بجو تاریخش از خاک مصلی
 که خاک مصلی به حساب ابجد بیانگر تاریخ وفات حافظ است.
 در سال 1314 خورشیدی به کوشش مرحوم علی اصغر حکمت شیرازی (وزیر فرهنگ وقت) وعلی ریاضی (رییس فرهنگ وقت) طرح نقشه آرامگاه حافظ، به شکل کنونی آن با طراحی و نظارت مهندس «آندره گدار» شرق شناس و ایران شناس بزرگ فرانسوی تهیه شد و به مرحله اجرا درآمد و در سال 1316 به اتمام رسید.
 بنای آرامگاه
 آرامگاه حافظیه درمجموع 20.000 متر مربع پهنه دارد و دارای چهار در است. بنای آرامگاه به دو میان سرای شمالی و جنوبی تقسیم شده است که حد فاصل دو صحن با دو ردیف پلکان سنگی که به تالاری 56 متری میرسد، از یکدیگر جدا شده اند.
 میان سرای (حیاط) جنوبی: این میان سرای نسبت به کف تالار 18 پله، نزدیک به 4 متر گودتر است.
 میان سرای (حیاط) شمالی: میانسرای شمالی حافظیه به اندازه 60 در 50 متر است .در میان میانسرای، گور خواجه قرار دارد که با داشتن پنج پله، نزدیک به یک متر از کف میانسرای بلندتر است.سنگ مرمری که کریمخان زند بر روی مزار حافظ گذاشته، هنوز با زیبایی و به همان حال باقی است. بالای گور گنبدی است که به وسیله هشت ستون سنگی یکپارچه پنج متری و به شکل ستونهای کریمخان نگهداری میشود. سطح بیرونی گنبد به وسیله ورقهای مس ِترک ترکی، مانند کلاه قلندران و درویشان پوشیده شده و درون آن با کاشیهای رنگین معرق، تزیین شده است. دورتادور زیر سقف بیتهایی با خط ثلث روی کاشی نوشته شده است و غزلی زیبا از حافظ است با مطلع:
 حجاب چهره جان میشود غبار تنم        خوشا دمی که از این چهره پرده برفکنم
 طراح آرامگاه: یکی از شرق شناسان بزرگی که همواره به تاریخ و تمدن و هنر ایران عشق میورزید، آندره گدار فرانسوی بود. او که فارغ التحصیل دانشکده هنرهای زیبای پاریس بود، به سال 1307 خورشیدی به دعوت دولت وقت و به منظور سامان دهی ادارهی کل باستان شناسی و نگهداری و مرمت بناهای تاریخی به ایران آمد.ساخت و تکمیل بنای حافظیه به شکل امروزی یکی از کارهای بسیار زیبا و ماندگار وی است که با الهام از معماری اصیل ایرانی و با تکیه بر ذوق و هنر استادکاران هنرمند با نظارت وی به اتمام رسید.

مجمع خوبي و لطفست وعذار چو مهش           ليكنش مهر و وفا نيست خدايا بدهش
دلبرم شاهد و طفلست و ببازي روزي              بكُشد زارم و در شرع نباشد گنهش

در ازل قطره خوني كه ز آب و گل شد
 دم ز آيين محبت زد و نامش دل شد
 باده شوق تو يارب چه شرابي است كز او
 به يكي جرعه دل شيفته لايعقل شد
 اول از هر دو جهان ديده من راه نظر
 بست و آن گاه تماشاي تو را قابل شد
 حاصل كار تو اي دل به جز اين نيست ز عشق
 كه سراسر همه كار تو بي‌حاصل شد
 گو مباش از طرف كار خيالي غافل
 كه ز سوداي خطت كار بر او مشكل شد
 (خيالي بخارايي)

دمي با باباطاهر :
 بلا رمزي ز بالاي ته باشد             جنون سري ز سوداي ته باشد
 بصورت آفرينم اين گمان بي         كه پنهان در تماشاي ته باشد
===============================
ز دل نقش جمالت در نشي يار        خيال خط و خالت در نشي يارا
 مژه سازم بدور ديده پرچين            كه تا وينم خيالت در نشي يار
 ==============================
 فلك زار و نزارم كردي آخر           جدا از گلعذارم كردي آخر
 ميان تخته نرد محبت                   شش و پنجي بكارم كردي آخر

به آب روشن مي عارفي طهارت كرد          علي الصباح كه ميخانه را زيارت كرد
 همينكه ساغر زريت خور نهان گرديد          هلال عيد بدور قدح اشارت كرد

عيد سعيد فطر بر تمامي شما همراهان گرامي خجسته و گرامي باد
روزه یک سو شدوعیدآمدودلهابرخواست      می زخمخانه به جوش آمدومی بایدخواست
توبه زهد فروشان گران جان بگذشت           وقت رندی وطرب کردن رندان برجاست

 ساقي بيار باده كه ماه صيام رفت         درده قدح كه موسم ناموس و نام رفت
 وقت عزيز رفت بيا تا قضا كنيم              عمري كه بي حضور صراحي و جام رفت
      =======================================
دعاي روز بيست ونهم:
 خدايا در اين روز مرا سراپا به رحمت خود در پوشان وهم توقيق وحفظ از گناهان روزي فرما ودلم را از تاريکيهاي مشکوک واوهام پاک دار اي مهربان بر بندگان مومنت .

روبررهش نهادم و بر من گذر نكرد              صد لطف چشم داشتم و يك نظر نكرد
 سيل سرشك ما ز دلش كين بدر نبرد         در سنگ خاره قطره باران اثر نكرد
          ====================================
دعاي روز بيست وپنجم:
 خداوندا مرا در اين روز محب دوستانت ودشمن دشمنانت قرار ده ودر راه روش به طريقه وسنت خاتم پيغمبرانت بدار، اي عصمت بخش دلهاي پيغمبران.